| تبليغات | X |
خیره می شوم
به یالی که هر روز دور تاریخش می چرخد و هنوز نقش جهان را باور دارد مثل من که یک سطر بالاتر نخودی این گنبد را توی دیزی می کوبم حالا اصفهان طعم پیاز می دهد و من... بگذار این شعر ختم به ریحان شود
+ نوشته شده در دوشنبه یازدهم آبان 1388ساعت 1:48 توسط حسام بهرامی |
از حنایی که روی دستت گل کرده
تا بندری که پارو پارو می زند خلیجم از لای گیس هات هنوز شرجی ام می فهمی؟ بکذار از پایین ، تنه ات را شعر باشم همین جا که موجم می زنی که شانه هایم را به نی انبانت وصله می کنم ببخش که عاشقانه ام عاشقانه نیست بخشیدی؟ تو که نباشی چه فرقی می کند لنج ولجن خوب که نگاه می کنم چند دهم از چشمانم پشت برقع ات مانده جا مانده خرما هم که بدهی شیرینی ات سیاه است گریه ام نمی آید هیس امان بدهی به عمان کسی بر نمی خورد فقط می خواهم پایین، تنه ات را شعر باشم
+ نوشته شده در جمعه دوم مرداد 1388ساعت 1:10 توسط حسام بهرامی |
شباهت ما از زاویه ای می آید که کسی نفهمید
حتی خنده ای که روی لبت بود
یکی دو سطر بالاتر از خودکار می رقصید
شباهت ما شاید از حرفی آغاز میشود که دو چشمش باز بود
اما نمی دید
زاویه ات را که عوض کنی
شبیه هم اند
باد وبوسه
من وتو
هلند و هویج
کاش میدانستی
زاویه ام را هیچ نقاله ای بلد نیست
شاید باید بمانم
مثل هر روز
با قافیه ای به قلاب
با غزلی در آب
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و دوم دی 1387ساعت 20:51 توسط حسام بهرامی |
نخت را که می گیرم
آسمان کج کجی می رقصد
من منحنی می کشمت یا
نخت بابایی کرم قرقره می کند
یک دور دیگر آزادی
بیا روایت تو بادبادک نیست
اصلا تو جای من
بزن زیر بغلم پشت بام به پشت بام
هیچ ولتاژی گیرم نمی دهد الا گیسوت که سیم گیرم می کند
بیا من دهاتیم
پست هیچ مدرنی را نمی خواهم
چشمه ندارم که چشمهات سرازیرند
هیجان از همین فاصله شروع می شود که تو نیستی
خلوتم را خلخالی کن خیلی خسته ام
+ نوشته شده در یکشنبه دوازدهم آبان 1387ساعت 16:4 توسط حسام بهرامی |
از ( لا ) شروع کن انگشت هایت لای گیسوانت بود که بتهون به نت نشست این زاویه هنوز شور می زند یک پرده پایین تر من هنوز حاج قربانم که تو دوتاریم کردی بین خودمان بماند یک پرده پایین تر زخم زخم زخم زخمه می زنی حالا مخالف زخمه زخمه زخمه زخم یک پرده پایین تر من که هنوز گیرتو هستم دیگر پنجه کاری مان نکن یک پرده پایین تر ازکوک خارج نیستم سیمم پاره شده یک پرده پایین تر...
+ نوشته شده در جمعه سی ام فروردین 1387ساعت 1:26 توسط حسام بهرامی |
این پست فقط یک شعر نیست یعنی می خوام بگم که نمیشه نگفتن را نگفت
باید فاصله رو بلد باشی تا فاصله رو بلد بشی اما شعر غائله که خوابید یکی را ا...وردی زنده رود ماند یکی را شیخ لطف ا... قوس ابرو هات تاریخ است این عاشقانه از سر من هم میگرن می گیرد هنور نمی فهمی یادت نرفته حتی اگر این شرط یادم تو رو فراموش انگشت هات پنج شنبه است اما هنوز فاتحه می شکافد دیوان به دیوان ما آزموده ایم در این شهر بخت خویش... شنزبه نیستم اما به نصر ا... بگو شغال را از هر طرف که بخوانی زوزه اش کوک است وقت زنم نیست باید شترم بخوابد خودم بخوابد تو نمی خوابی ؟ بگو من دولا دولا ... اصلا ریشم به قیچیت در تنهاییم سه ساعت دیگر طفره می روی تنهام ببین آخر شاهنامه ات کجاست که هنوز بشنو از نی... می رقصی ومن هنوز عاشق دختری هستم که قبل از شناسنامه ام خوابید
+ نوشته شده در دوشنبه هشتم بهمن 1386ساعت 0:35 توسط حسام بهرامی |
جوش نزن
من ته مانده ی تو نیستم از بخیه هام آن طرف تر کوک نمی شوی می شوی؟ این پوتین پوتین که می گفتی بند نداشت داشت؟ پو تینت زیتون قسم می خورد تقصیر من نیست که این سه ضلعی قبل تو مثلث نبود بود؟ دلم واژه سوار نمی شود دربست... ! وگرنه آن قدر قرمز بودم که پرسپولیسم را هورا بکشی 
+ نوشته شده در چهارشنبه نوزدهم دی 1386ساعت 1:44 توسط حسام بهرامی |
سلام خیلی حرف ها واسه نگفتن دارم فلوت بزن یک ابر که بیشتر تا خورشید نمانده بگذار سگ گله ات هرزگی کند این گوسفندان با ماده گرگی مثنوی میشوند فلوت بزن این زخم لای استخوان بیداد می خواند گیرم خر ما از کره گی مردی شده برای خودش فلوت برن آن قدر آجر چیده اند که ما پنجره باشیم چشمهایم هنوز دو دو می زند این درد سابقه دار است جلبش کن بایدسوراخ ها را انگشت به دهان بگیری تو که لالایی بلدی بخواب
+ نوشته شده در شنبه یکم دی 1386ساعت 0:20 توسط حسام بهرامی |